آتا اؤيودو

اوشاق ايكن، آتام بيزي نصيحت ائديب دئيه­ردي: «اؤزوزه ايشله­يين كي اؤزوزه نوكر اولماق، اؤزگه­يه ارباب اولماقدان يئي­دير!» ائله بو اساس­دا، هئچ زامان بيزه ايجازه وئرمزدي بئكار اولان واخت­لاريميزدا اؤزگه­لره ايشله­يه­ك. او دئيه­ردي: «آز ايشله­يين، آمما اؤزوزه ايشله­يين. بئكارسيز، گزيب ـ دولانماغا چيخيب، دينجلين!»

ايندي نئچه ايللر او زامان­لاردان كئچير. بوندان بئله­كي اوزون ايللر بويو، آتا اؤيودو قولاغيمدا گورولداييب، آمما اعتيراف ائتمه­لي­يم كي تازاـ تازا بو تاپشيريغي باشا دوشوب، آنلاميشام.

ايندي بيليره­م، آتاـ بابالاريميزين سؤزلرين نه اوچون قيزيل سو ايله يازيب، گؤز اؤنونده­ن آسمالي­ييق.

آللاه هئچ زامان آتاـ آنالاريميزين كؤلگه­سين باشيميز اوستونده­ن اسگيك ائله­مه­ييب و بيزلري اونلارين تاپشيريق­لارينا عمل ائده­ن­لرده ائله­سين!

ورزقان است و هزاران درد بی­درمان!

احمد حسن­نژادـ ورزقان شهرستانیست کوهستانی با آب هوایی مطبوع، طبیعتی زیبا و سرشار از منابع طبیعی و معدنی. این شهرستان را می­توان  تبدیل به حیاط خلوت مرکز استان کرد، به شرطی که زیرساخت­های لازم برای توسعه­ی اقتصادی، گردشگری و فرهنگی آن فراهم گردد. شهرستان ورزقان علیرغم وسعت زیادش به دلیل مهاجرت بی­رویه ساکنان آن، جمعیت اندکی دارد، چرا که ساکنان این شهرستان به جهت نبود امکانات رفاهی و منبع درآمد کافی در چند دهه­ی گذشته راهی شهرهای بزرگ استان و کشور شده­اند. این امر تخلیه ده­ها روستای شهرستان از سکنه و کاهش چشمگیر جمعیت مابقی روستاها را در پی داشته است.

محرومیت در این شهرستان به قدری زیاد است که نه تنها روستاهای آن از جمعیت خالی شده­اند بلکه جمعیت دو شهر ورزقان و خاروانا نیز در طی دو دهه­ی گذشته افزایش محسوسی نداشته است. این در حالیست که جمعیت اغلب شهرهای استان در طی دهه­های گذشته چند برابر شده است.

برای نشان دادن میزان محرومیت شهرستان ورزقان ذکر همین نکته کافیست که در این شهرستان غیر از دو معدن مس سونگون و طلای اندریان حتی یک واحد هم کارگاه تولیدی ـ صنعتی وجود ندارد. جالب است بدانید در شهرستانی که مراتعش زبانزد عام و خاص است و سالانه میزبان ده­ها هزار دام عشایری می­باشد حتی یک واحد دامداری صنعتی نیز راه­اندازی نشده است. این شهرستان علیرغم داشتن زمین­های کشاورزی وسیع و حاصلخیز و برخورداری از آب­های روان فراوان از داشتن یک مجتمع کشاورزی مدرن، یک گلخانه­ی متوسط و یا یک مجتمع پرورش ماهی و آبزیان آبرومند محروم است. شهرستان ورزقان با این که چندین اثر تاریخی ارزشمند چون کتیبه­ی سقندیل، خانه­ی امیر ارشد، مسجد جامع خاروانا، امامزاده­ی الله الله کبودگنبد، شهر تاریخی اژدها داشی، قلعه­های تاریخی آغجا قلعه و جوشون، روستای حماملو و مناظر طبیعی زیبایی چون هفت­چشمه، چیچکلی، ییلاقات پیرسقا و خاروانا و آبشار گل­آخور را در خود جای داده است ولی نه یک مسافرخانه دارد، نه یک کمپ گردشگری دارد، نه اداره­ی میراث فرهنگی و گردشگری فعال دارد و نه یک غذاخوری بین راهی.

در یک کلام می­توان گفت به همان میزان که خداوند مواهب و نعمات بی­کرانش را بر این سرزمین ارزانی داشته به همان میزان نیز مسئولان و ساکنانش محرومیت و فقر را برای آن به ارمغان آورده­اند. این شهرستان زیبا و غنی، اینک ضجه می­زند تا شاید گوشی بشنود، دلی به حالش بسوزد و کسی مرهمی بر هزاران درد خفته اش بنهد.

در این میان معلوم نیست مقصر اصلی کیست مسئولین یا مردم؟ اگر مسئولین مقصرند پس چرا مردم آنها را به چالش نمی­کشند؟ و اگر قصور از مردم است چرا زندگی در رنج و مشقت را بر رفاه و آسایش ترجیح می­دهند؟

دیگر دوره و زمان کشاورزی و دامداری سنتی گذشته است، بایستی برای تامین امرار و معاش خانواده دنبال راه و شیوه­های جدید بود. و این وظیفه­ی سترگ برعهده­ی زعمای قوم یعنی مسئولین و مدیران منطقه است. بایستی روستائیان را با ایجاد و راه­اندازی مجتمع­های کوچک صنعتی آشنا کرد. باید به آنها روش­های مدرن تولید محصولات کشاورزی و دامی را آموزش داد. روستائیان بایستی روش صحیح پروش ماهیان و آبزیان، قارچ­های خوراکی و کرم ابریشم را یاد بگیرند. آنها بایستی با روش­های جدید پرورش زنبور عسل آشنا شوند. آنها بایستی راه­های افزایش تولید محصولات باغی، زراعی و دامی را آموزش ببینند. آنها بایستی بدانند، می­توان با کمترین میزان سرمایه­گذاری یک منبع درآمد همیشگی ایجاد کرد. آنها بایستی بدانند که از طریق تولید صنایع دستی، بسته­بندی گیاهان دارویی، ایجاد غذاخوری­های بین­راهی کوچک در روستاها و مناطق هدف گردشگری شهرستان و بکارگیری اصول علمی در باغداری و کشاورزی می­توانند یک شغل پردرآمد و زندگی ایده­آل داشته باشند. و این کاریست که بایستی مسئولین و مدیران شهرستان در انجام آن پیشقدم شوند. مسئولین منطقه بایستی دلسوزی بیشتری از خود نشان دهند. آنها بایستی به جای جلوس بر صندلی ریاست و چرت زدن در پشت آن اندکی به خود تکان دهند و به همراه کارشناسان ادارات متبوعه­شان راهی روستاها شوند تا از نزدیک با پتانسیل و استعداد تک تک روستاها آشنا شوند و آنگاه با ارایه­ی برنامه­ها و طرح­های مدون، راه را برای توسعه­ی روستاها هموار سازند. هرچند این کاری سخت و دشوار است ولی تنها راه فرار از نابودی روستاهاست. تنها راهیست که می­تواند غبار محرومیت از چهره­ی روستاهای شهرستان زدوده و روستاییان را برای ماندن در روستاها مصمم سازد. به نظر می­رسد فلسفه­ی وجودی ایجاد ادارات و نهادهای طویل و درازی چون جهادکشاورزی، آموزش فنی و حرفه­ای، میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، کمیته­ی امداد امام خمینی(ره) و بسیاری دیگر از ادارات همین است، یعنی ارتقای سطح درآمد شهروندان به منظور ایجاد رفاه و آسایش برای آنها از طریق آموزش راه­های صحیح تولید.

اوشاق­لیق گونلریمیز

نه ماراقلی­ایدی بایرام، او زامان­لار کی بایرامی یالنیز قیرمیزی بویاق­لی یومورتا ایله تانییاردیق. او زامان­لار کی قیشین سون آیی باشلارکن هر چرشنبه داغ ـ داشا اوز قویوب کاکیل ییغاردیق، بلکه آخشام چاغی چرشنبه اودوموز، قونشولارین اودوندان اوجا یانسین. نه گؤزه­ل ایدی او گونلر کی داغ ـ داشی آیاقدان سالاردیق بیر «بئل­بزه­ن»دن اؤتری. بو پروسه­ده چوخ اولاردی داشدان دوشوب، قول ـ قیچی­میز چارپیلسین. آمما نه بو چارپیلمالار، نه ده آتا ـ آنامیزین دئیینمه­لری هئچ بیریسی ائده بیلمزدیر بیزی اؤز بیلدیییمیزدن قویا.

بیز بایرام چاغلاریندا اؤز یولوموزو گئدردیک. کاکیل ییغیب اود یاندیراردیق. «بئل­بزه­ن» ده­ریب کیچیک گولدان­لاردا اکردیک. چرشنبه گئجه­سی قوهوم قونشونون ائولرینین باجاسیندان سو تؤکردیک. بایرام آخشامی هئیبه گؤتوروب، کند ائولرین بیرـ بیر دولانیب بایراملیق آلاردیق. گئجه چاغی­دا آتا ـ آنامیزدا گیزلین بیر دولچا قولتوغوموزا ووروب دام­لاردان قورشاق ساللاردیق. بایرام گونلری دام­دا گیردکان اویناردیق. هردن بیرده واخت ائله­سئییدیک اؤزوموزو بایرام سوفره­سینین باشینا یئتیریب، سئودییمیز شیرنی­لردن گؤتوروب تازاشدان داما چیخاردیق. هئچ بیلمزیدیک بایرام گونلری نئجه قورتولوب مدرسه­لر باشلاردی.

آمما ایندی نئجه؟! دونیا بیزی کیریدیب، بوتون شادلیق­لاری الیمیزدن آلیب، یئرینه هؤیوشنه ایله غوصصا دولدوروب. گلین اؤز دب­لریمیزی قورویاق. اؤز وارلیغیمیزی، کولتوروموزو هابئله ادبیاتیمیزی منیمسه­ییب، یایاق. گلین کئچمیش زامانلار کیمی ساده یاشایاق. نییه­کی شنلیک، بیرلیک و دیریلیک یالنیز ساده­لیک ده دیر.

یئنی ایل بایرامینیز قوتلو اولسون!

نئچه بئله بایرام­لار گؤروب، عؤمور بویو ساغلیق­لا یاشایاسیز!

پروژه های زیان­آور

 احمد حسن نژادـ چهار ماه پیش وقتی موضوع تغییر مدیریت مجتمع مس سونگون مطرح گردید، مخالفتم را با نگارش مطلبی تحت عنوان «تغييري كه در وضعيت فعلي صلاح نيست» اعلام داشتم. اما آن زمان برخی­ها با نظرم موافق نبودند و در بخش نظرات وبلاگم اعلام داشتند که«جناب آقای حسن نژاد جهت اطلاع خدمت تان عرض کنم که طرح های توسعه مجتمع مس سونگون ورزقان اصلا ربطی به آقای شریفی ندارد هرکدام از طرح ها مدیر و مجری طرح جداگانه ای دارد که از نظر فنی و سابقه خیلی از آقای شریفی اصلح ترند برای نمونه مجری طرح ذوب و پالایش آقای مهندس علیپور و مجری طرح تغلیظ فاز دو مهندس ثقفی و طرح آبرسانی مهندس سیف و مولیبدن مهندس اکبری و در راس کل طرح های توسعه مهندس خوش نیاز می باشند فلذا با تعویض مدیریت معدن جناب آقای شریفی هیچ مشکلی برای طرح های توسعه پیش نمی آید شما نگران نباشید.» و یا«مهندس شریفی آدم شریفی است ولی در اواخر به درد نماینده و دوستانش نمی خورد ولذا کسی باید بیاید که نکته سنج و دقیق باشد تا اطلاعات معدن به نقاط دیگر نفوذ نکند امیدوارم نوری این مشحصه را داشته باشد و بداند که باید خیلی مسایل را رعایت کردن لازم است منطقه عاری از مسئول و مدیر نیست و سونگون هم باید گرهی از گره های منطقه را باز نماید». تا اینکه آقایان فردین الهیاری و علیرضا نصیرزاده با یک ماه تاخیر مطالبی را در مخالفت با این تغییر در وبلاگ­های شخصی­شان منتشر کردند. به هرحال به دنبال اختلافات بوجود آمده مابین نماینده­ی محترم شهرستان در مجلس شورای اسلامی و آقای مهندس شریفی، مجتمع مس سونگون چندین ماه بدون مدیر و در بلاتکلیفی تمام اداره شد تا اینکه با پیروزی آقای دهقانی در انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، مهندس شریفی روز شنبه به محل کارش بازگشتند تا بار دیگر سکان مدیریت بزرگترین مجتمع معدنی شمالغرب کشور را برعهده بگیرند.

من کاری به دلایل اختلاف مهندس علیزاده با مهندس شریفی ندارم. ولی می­دانم که بلاتکلیفی چهار ماهه­ی مجتمع بزرگی چون «مس سونگون»، لطمات جبران­ناپذیری به پروژه­های در دست اجرای این مجتمع وارد می­سازد. امروز وقتی در ورزقان با چند تن از مدیران این شهر صحبت کردم، همه­شان بدون استثنا اعلام کردند اختلافات بوجود آمده ما بین نماینده­ی شهرستان و مدیر مجتمع مس سونگون سبب شده، مجتمع از چند ماه پیش کمک­های مالی خود را از ادارات و نهادهای شهرستان قطع کند و این امر مشکلات زیادی را برای ادارات شهرستان پدید آورده است.

در حقیقت «قطع حمایت­های مالی» تنها بخش کوچکی از لطمات وارده از قِبَل اختلافات فوق الذکر است و بی­شک مهمترین زیان این اختلافات در روند اجرا و زمان اتمام پروژه­های مجتمع مس سونگون خود را نشان خواهد داد. 

همه­ی آنچه که بیان شد، فقط بهانه­ای بود تا بگویم همانگونه که اختلافات مابین نماینده­ی شهرستان و مدیر مجتمع مس سونگون، هیچ نتیجه­ای جز ضرر و زیان برای شهرستان ورزقان در پی نداشته است، مطمئن باشیم کوبیدن بر طبل «تخلف در انتخابات شهرستان» و تلاش بر ابطال آن ماحصلی جز خسران و زیان در پی نخواهد داشت. اگر دنبال توسعه و آبادانی شهرستان­مان هستیم بهتر است بر نتیجه­ی انتخابات تمکین کرده و بر انتخاب مردم احترام قایل شویم و با ارایه­ی راهکار و پیشنهادات سازنده منتخب مردم را در جامه­ی عمل پوشاندن به برنامه­هایش یاری رسانیم.

تبريك و باز هم تبريك!

با اتمام نهمين دوره‌ي انتخابات مجلس شوراي اسلامي، اغلب حوزه‌هاي انتخابيه‌ي استان آذربايجان‌شرقي نمايندگان خود را شناختند. نگاه اجمالي به برندگان اين دوره از انتخابات نشان مي‌دهد بيشتر كانديداهاي راه يافته به مجلس در استان، براي اولين بار راهي مجلس شده‌اند، به غير از آقاي فتحي‌پور از حوزه‌ي انتخابيه‌ي كليبر و خداآفرين. البته نتيجه‌ي آراي حوزه‌ي انتخابيه‌ي تبريز، آذرشهر و اسكو هنوز مشخص نيست هرچند كه برخي از گزارش‌هاي غيرموثق از راهيابي آقايان دكتر پزشكيان و دكترفرهنگي به مجلس در مرحله‌ي اول خبر مي‌دهند.

در حوزه‌ي  انتخابيه ورزقان و خاروانا آقاي الهوردي دهقاني و در حوزه‌ي انتخابيه‌ي مرند، هاديشهر و جلفا دكتر محمد حسن‌ن‍ژاد به مجلس راه يافتند. اين پيروزي را براي هر دوي اين عزيزان تبريك گفته و برايشان آرزوي موفقيت و پيروزي در پيشبرد اهداف و برنامه‌هاي خود و خدمت به مردم حوزه‌ي انتخابيه‌شان دارم. اميدوارم مردم منطقه نيز با حمايت و پشتيباني از نمايندگان‌شان، راه را براي عملي ساختن برنامه‌هاي آنها هموارتر سازند.

به اميد سربلندي مردم عزيز كشورمان و توسعه و آباداني روزافزون شهرها و روستاهاي وطن‌مان!

نقد کنید، اما بدون تهمت و افترا!

در چند ماه گذشته و با شدت گرفتن تبلیغات زودهنگام انتخاباتی در شهرستان ورزقان، در بخش نظرات وبلاگ­ها شاهد توهین برخی از دوستان به یکدیگر بودیم. البته این بیماری مسری متاسفانه به سطح وبلاگ­ها نیز کشید و برخی از وبلاگ نویسان در مواجه با آرای مخالف، «نقد تخریبی» را برگزیدند. این مطلب را هرچند خطاب به دوست بزرگوارم آقای دیزماری نوشته­ام ولی مصادیق بسیاری می­تواند داشته باشد که شاید شامل حال خود بنده نیز بشود. به هرحال امیدوارم دوستان عزیزم از این نوشته برداشت بد نداشته باشند.

آقای دیزماری عزیز! بنده در هیچکدام از مطالبم به شما توهین نکرده ام. یکبار نوشته ام که فردی به نام دکتر یوسف دیزماری نداریم و احتمالاً این نام، یک نام مستعار باشد. در ادامه مطلبم نیز به تخریب افراد از سوی شما اشاره کرده و نوشته­ام که تخریب افراد و مسئولان به نفع منطقه نیست. همچنین گفته ام که به نظر شما در این دنیا سه نفر آدم خوب هست که یکی آقای الیاسی، دومی آقای منصورزاده و سومی خودتان هستید.

آقای دیزماری عزیز! کجای مطلب من توهین و تهمت بود که در پاسخ مطلب من نوشتید حسن نژاد به من توهین کرده است. همین مساله را بهانه کرده و به خانواده بنده تهمت بستید که در خرید آرا برای مهندس علیزاده نقش داشتند و فلان و بهمان.

آقای دیزماری بزرگوار! در مورد دیگر بنده بر عکس العمل­تان بر ردصلاحیت آقای الیاسی یادداشتی نوشتم و شما به جای پاسخگویی مودبانه باز راه توهین و تهمت را پیش گرفتند و بنده را «شعبان بی­مخ» نامیدید و طرفدار آقای دهقان.

آقای دیزماری! بنده هیچ وقت از آقای دهقانی حمایت نکرده ام چرا که معتقدم در صورت پیروزی آقای دهقان در انتخابات، تنش و دودستگی بار دیگر در شهرستان افزایش خواهد یافت. با این حال طرفداری از آقای دهقان را عیب و عار نمی­دانم و به افکار و آرای هزاران نفری که از ایشان حمایت می­کنند، ارزش و احترام قائلم. در ضمن همچون گذشته معتقدم در شرایط فعلی مهندس علیزاده بهترین گزینه برای نمایندگی شهرستان هستند. هرچند ایشان ردصلاحیت شده­اند ولی باز برعقیده­ی خود اصرار دارم و اگر آخرین روز هم تایید صلاحیت شوند باز از ایشان حمایت خواهم کرد. در غیر اینصورت از هیچ کسی حمایت نخواهم کرد، اما اگر در روز رای­گیری در منطقه باشم، مطمئناً به فردی غیر از آقای دهقانی رآی خواهم دارد.

آقای دیزماری بزرگوار! من همیشه مخالفانم را با عبارات محترم، عزیز و بزرگوار یاد می­کنم هرچند هیچ قرابت فکری با ایشان نداشته باشم. دوست عزیز! در رابطه با شما نیز همین طور رفتار کرده ام. اما نمی دانم شما چه مشکلی با بنده دارید که برای صحبت کردن با من همیشه راه دشوار را برمی گزینید. دوست عزیز! همه آنهایی که اندکی با نشریات محلی و دنیای اینترنت آشنایی دارند و به مسائل آذربایجان و منطقه­ی قره داغ علاقمند هستند مرا می شناسند. لازم نیست شما زحمت بکشید و مرا «شعبان بی­مخ شهرستان» بنامید. چون تا جایی که در توان داشته ام برای شناساندن منطقه قره داغ و رساندن محرومیت های منطقه به گوش مسئولان تلاش کرده ام و باز خواهم کرد و شکی ندارم که حداقل نسبت به زادگاهم خائن نیستم. البته می دانم که در این راه و مسیر مخالفان و منتقدانی نیز خواهم داشت.

دوست محترم! من معصوم نیستم و حتماً اشتباهاتی داشته و خواهم داشت، انتظار دارم دوستان و مخالفانم نقدم کرده و اشتباهاتم را گوشزد کنند اما با رعایت جانب ادب و بدون توهین و افترا!

انتشارسی­وپنجمین شماره­ی ماهنامه­ی تدبیرفردا

سی­وپنجمین شماره­ی ماهنامه­ی تدبیرفردا منتشر شد.

برخی از مطالب این شماره عبارتند از:

1.      شعارزدگی مسئولان در حمایت از نخبگان/ احمدحسن­نژاد

2.      علسگرم گؤزه­ل­لردیر ازبریم/ جعفر پوررضوی

3.      ایران مصدوم صدها «سد»/ غلامرضا بقایی

4.      قیام 29 بهمن تبریز/ محمد ناصرخواجه

5.      زبان مادری، عامل تقویت اتحاد ملی/ سامی سردارملی

6.      خارج­الشأن­ترین مجسمه­های تبریز/ جعفر پوررضوی

7.      آغ دسمالین من­ده دیر! (نگاهی به بایاتی در آذربایجان)/ دکتر احد دانشگر

8.      احیای گرانسنگ­ترین هنر؛ مینای ایرانی/ مرتضی جعفری

9.      آزار به موری نرساندیم و گذشتیم (کنکاشی در شعر و زندگی صائب)/ بهجت فقیه

شماره­ی سی­وشش نشریه اختصاص خواهد یافت به عید نوروز. دوستان و نویسندگان محترم اگر مطلب، یادداشت، مقاله و یا خاطره­ای در رابطه با نوروز داشته باشند، تا 18 اسفندماه فرصت دارند به ایمیل ماهنامه (tad1_farda@yahoo.com) ارسال نمایند.

علسگرم گؤزه­­ل­لردیر ازبریم

* جعفر پوررضوی

آشیق علسگر شاعر زیبایی­هاست. زیبایی چارچوب شعر او را شکل می­دهد. او عاشق و نغمه­پرداز زیبایی­هاست. علسگر دنیای اطراف خویش را زیباتر و خوبتر از انسان­های عادی هم­عصر خود می­بیند. او گاه زیبایی­های زادگاه خویش را به تصویر می­کشد و گاه پا را فراتر گذاشته و زیبایی­های محل و سرزمین خویش را تصویر کرده و حتی زمانی به رسم و طرح زیبایی­های کاینات می­پردازد. آشیق علسگر در محیطی تربیت یافته است که طبیعت لامتناهی­ترین منبع الهام هنرمندی بوده است. برای همین زیبایی­های طبیعت بیشترین سهم را در اشعار او دارند. او تغییرات محیط را فصل به فصل از نظر خویش گذرانده و برای هر یک از آنها تابلویی زیبا از واژگانی دوست داشتنی می­آفریند و لحظه به لحظه غرق در زیبایی­ها می­شود.

وقتی کلمات هم کم می­آورند!

یکی از وبلاگ­نویسان شهرستان ورزقان به دنبال ردصلاحیت گلمحمد الیاسی، مطلبی با عنوان «چرا شعار نه علیزاده، نه دهقانی بلکه شخص سوم بایستی تحقق یابد؟» در وبلاگش قرار داده که با این بند شروع می­شود: "در کمال ناباوری شاهد رد صلاحیت گلمحمد الیاسی شانس اول تصدی کرسی حوزه ورزقان-خاروانا در مجلس نهم  و تایید صلاحیت آقایان علیزاده کاسین و دهقانی کیقال هستیم. سوابق انتخاباتی این دو کاندیدای تایید شده برای افکار عمومی منطقه روشن است و نیازی نیست که به جزئیات بپردازیم. ..."

نوع نوشتار این مطلب آدمی را یاد اعلامیه­های مجالس ترحیم و تذکر می­اندازد، آنجا که هیچ عبارتی بهتر از عبارات «نهایت تالم و تاسف» و «کمال ناباوری» نمی­تواند میزان احساسات درونی اعلامیه­نویس را به خوانندگانش برساند.

هرچند بنده نیز از ردصلاحیت آقای الیاسی متاسف شدم، ولی بروز این قبیل رفتارهای ناشی از یاس و نومیدی را از فردی که در چند ماه گذشته به طور افراطی از آقای الیاسی جانبداری کرده است، دور از انتظار  نمی­دانم. قدمای ما چه خوب گفته­اند: "تعصب بیش از حد آدمی را کور کرده و از دیدن حقایق باز می­دارد."