مازار

بازگشت امید و نشاط به ورزقان!

شنیده ها حاکی از آن است، صلاحیت مهندس رضا علیزاده نماینده مردم شریف ورزقان و خاروانا در هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی که پیش از این از سوی شورای محترم نگهبان رد شده بود، در دقایق آخر احراز شده است.

اگر این خبر صحت داشته باشد - که انشاا... اینطور است- باید منتظر اتفاقات میمون دیگری در شهرستان زرخیز ورزقان بود. این اتفاق می تواند جو انتخاباتی شهرستان را به کلی تغییر دهد و روح نشاط و امیدواری را در جان و دل مردان و زنان زحمتکش این دیار زنده گرداند. 

نقش زبان در سرنوشت تاریخی ما

آیا زبان‌های قومی و محلی قادرند بار علم جدید را به دوش بکشند؟

دکتر فتح‌الله مجتبایی/ موضوع «زبان‌های بومی و محلی» در کشورهای آسیایی امروز یکی از مهم ترین مسائل روز شده و با تقسیم جهان به دو قطب «تولید‌کننده» و «مصرف‌کننده»، با سرنوشت تاریخی و شرایط زندگی اجتماعی کنونی و آینده مردم این سرزمین‌ها رابطه مستقیم پیدا کرده است. زبان می‌تواند وسیله رشد و ترقی ملتی باشد و می‌تواند موجب رکود و واپس ماندگی و انحطاط شود. ظاهر موضوع چیزی است و عواقب و نتایج آن چیز دیگر. موضوع زبان کلاً و طبعاً به آموزش‌های دانشگاهی و تعلیم و تعلم علوم جدید بستگی دارد و به آسانی نمی‌توان از کنار آن گذشت.

یونسکو روز 21 فوریه ( دوم اسفند) هرسال را «روز جهانی زبان مادری» اعلام کرده است و این اقدام مبارک و فرخنده است. اما گویی مسائل مهم تر و حیاتی‌تری همچون فقر و گرسنگی و ظلم و واپس‌ماندگی و جنگ‌ها و کشتارها و حملات انتحاری و بسیاری دیگر از این‌گونه مسائل و موضوعات در جهان باقی نمانده است، تا روز جهانی دیگری برای آنها هم اعلام شود. جهان ما بیمار است و طبیبی از لون دیگر می‌طلبد.

اما «زبان مادری» و «زبان محلی» بی‌شک از جهات مختلف دارای ارزش تاریخی و عملی و فرهنگی خاص است و باید دور از هرگونه تعصب و بیماری سیاست‌زدگی، عاقلانه به «حفظ» و «تکامل» و «اعتلای» آن پرداخت. ولی از سوی دیگر، در این راه از حد «اعتدال» و «خردمداری» نباید تجاوز کرد.

باید توجه داشت که اولاً زبان‌های بومی و محلی در کشورهای آسیایی هنوز زبان‌هایی نشده‌اند که بتوانند بار بسیار سنگین علوم جدید و پیشرفت‌های برق‌آسای علمی و فنی در زمینه‌های حیاتی و اجتماعی و فرهنگی امروز را بکشند و ثانیاً باید هشیار بود که تعصبات نابخردانه و غالباً غرض‌آمیز در این راستا به پاره پاره شدن جوامع و کشورهایی که روزگاری دارای هویت تاریخی و فرهنگی مهم و معتبر بوده‌اند منجر نشود و این پاره‌ها به لقمه‌های سهل‌الهضمی برای قدرت‌های سلطه‌گر و استعمارطلب تبدیل نشوند.

شایسته است که ما از تجربه‌هایی که کشورهای دیگر در مواجهه با مسأله زبان‌های بومی داشته‌اند با خبر باشیم و از آنها استفاده کنیم. کشور هند شرایطی شبیه به شرایط ما دارد. هندوستان و پاکستان از چندین ایالت مختلف تشکیل یافته‌اند که هر یک زبان محلی خاص خود را دارند؛ در پنجاب پنجابی، در سند سندی، در بنگال بنگالی، در گجرات گجراتی و ایالت‌های دیگر با زبان‌های محلی دیگر.

در آغاز استقلال هند، مسأله زبان‌های محلی و مادری با شدت تمام مطرح شد و کسانی هم بودند که می‌خواستند از وضعی که پیش آمده بود برای جدا کردن بعضی از ایالت‌ها به سود خود اقدام کنند. ولی تجربه‌های دوران استعمار و وجود کسانی چون جواهر لعل نهرو، ابوالکلام آزاد، ذاکر حسین و چندین شخصیت دیگر باعث شد خطر را دریابند و با سخنرانی‌ها و نوشته‌ها و اقدامات دیگر از بروز فاجعه پیش‌گیری کنند.

اکنون در ایالت‌های هند، هنوز زبان‌های بومی و مادری جایگاه والای خود را دارند، به این زبان‌ها رمان و شعر و تاریخ نوشته می‌شود و جراید مختلف در موضوع‌های علمی و هنری و ادبی و اشعار مهم اجتماعی برای عموم منتشر می‌شود. ولی «زبان هندی» در هند و «زبان اردو» در پاکستان به عنوان «زبان دیوانی و دولتی» و وسیله ارتباط میان مردم ایالت‌های مختلف پذیرفته شده است و وسیله ارتباط فرهنگی و میهنی مشترک همگانی است.

اما هنوز در هند زبان دانشگاهی در سطوح بالای علمی و تخصصی، زبان انگلیسی است و تا زمانی که زبان‌های دیگر توانایی تعلیم و تعلم علمی و دانشگاهی را نیافته‌اند، این زبان در دانشگاه‌ها و مراکز علمی تخصصی جایگاه خود را خواهد داشت و با شدت و سرعت پیشرفت‌های علمی و فنی جهانی، گویا این زبان برای سالیان دراز آینده، همین مقام و موقعیت را در فرهنگ شبه قاره خواهد داشت. و امروز بواسطه همین عامل به ظاهر «اجنبی»، دانشگاه‌ها و مراکز علمی هند با مراکز علمی جهان ارتباط بسیار نزدیک روز به روز دارند. صاحب نظران هند نخواستند که با نقل یا ترجمه الفاظ و اصطلاحات علمی و تجاری جدید به زبان هندی، این زبان را به زبان یأجوج و مأجوج بدل کنند.

باز گردیم بر سر مطلب، روشن است که گویش‌های محلی ما از سرمایه‌های بسیار پر ارزش تاریخی و فرهنگی و ملی ما هستند. یکی از ویژگی‌های برجسته تاریخ و فرهنگ ما، همین تنوع و چندگانگی زبان‌ها و آداب و رسوم و آرا بوده است. مانند باغی که به انواع گل‌ها با رنگ‌ها و بوهای مختلف آراسته باشد و انواع میوه‌ها با طعم‌های گوناگون در هر گوشه آن پرورش یافته باشد. باغی که همه گل‌های آن یک رنگ و یک بو باشد یا تنها یک درخت در همه جای آن روییده باشد، باغ نیست.

تاریخ فرهنگی و زبانی از مواریث زنده تاریخی ما است و باید در حفظ آن بکوشیم. باید در دانشگاه‌های کشور به ابعاد مختلف این تنوع از لحاظ تاریخی و جامعه‌شناسی و ادبی و هنری پرداخته شود، و زبان‌های بومی از لحاظ مختلف مورد تحقیق و مطالعه و تدریس و تعلیم قرار گیرد. در دبستان‌ها و دبیرستان‌های هر ناحیه این زبان‌ها تدریس شوند و ادبیات منظوم و منثور آنها در نشریات محلی و کشوری انتشار یابد. توجه به این نکات تا این حد و «فقط تا این حد» شایسته و بایسته است و می‌تواند پیوندهای تاریخی و جغرافیایی و فرهنگی و اجتماعی گوناگون این مردم را استوارتر و حس همبستگی و اشتراک در مزایای شهروندی را روشن‌تر و مطمئن‌تر کند. اما باید هشیار بود که تجاوز از این حد و فراتر رفتن از آنچه گفته شد، می‌تواند به زیان‌ها و خسارت‌های جبران‌ناپذیر و خدشه به وحدت و یکپارچگی ملی منجر شود.

منبع: روزنامه ایران، شماره 6138، صفحه17

عضو شورای اسلامی استان آذربایجان‌شرقی مطرح کرد:

آقای خاص شورا را تبدیل به کاریابی کرده است!

نماینده مردم بستان آباد در شورای اسلامی استان گفت: رئیس شورا این نهاد را تبدیل به کاریابی کرده و بقیه اعضا را کارمند خود می‌داند.

گروه اجتماعی آناج: اخیراً در یکی از جلسات شورای اسلامی استان که خبرنگاران هم حضور داشتند، وقتی که جلسه به اتمام رسید، چند تن از اعضای شورا برای اینکه نتوانسته بودند نظرات خود را در جلسه بیان کنند، رییس شورای استان را به باد انتقاد گرفتند و وقتی در جو جلسه تنش ایجاد شد، رییس شورای استان دستور داد خبرنگاران را به بیرون از اتاق جلسه هدایت کردند و جلسه خصوصی برگزار شد. البته از صداهایی که از پشت درهای بسته به گوش می رسید، به نظر می رسید این جلسه بیشتر شبیه به دعوای سران باشد تا گفتگوی خصوصی بین اعضا.

بعد از اتمام جلسه خصوصی، تماسی تلفنی از سوی دو عضو شورا با خبرنگار آناج برقرار شد، یکی از اعضا اعلام کرد، می خواهد مطالبی را که نتوانسته در جلسه مطرح کند، بیان کند.

فردای همان روز، این عضو شورا تماس گرفت و تمامی بحث هایی را که مربوط به اعتراض این چند عضو شورای اسلامی استان بود را متذکر شد. با توجه به مسائل صریح مطرح شده در این مصاحبه، تحریریه آناج با لحاظ مصالح عمومی از انتشار این گفتگو خودداری کرد، اما با توجه به اصرار چند تن از اعضای شورای اسلامی استان و برخی خبرنگاران بعد از چندین روز تاخیر، عین مصاحبه را برای تنویر افکار عمومی منتشر می کند:

شما نمک به حرام هستید!

احمدخدایاری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج با انتقاد از عملکرد رییس شورای اسلامی استان، اظهار کرد: در انتخابات دوره قبل آقای حاجی پور اهالی بیمارستان را اجیر کرده بود تا به او رأی بدهند. خزانه دارشان آن زمان در بیمارستان بستری بود، حاجی پور روز رأی گیری او را با بلانکارد به انتخابات آورد تا او هم رأی بدهد تا با یازده رأی انتخاب شود. بعد از انتخابات به شدت عصبانی شده و می گفت در دوره قبل 21 رأی داده بودید، اما الان چطور شده که به سختی 11 رأی دارم؟! او سر این موضوع به همه ما فحش و ناسزا داد، گفت شما نمک به حرام هستید! حیف به خدمات من! سپس گفت؛ «نمک به حرام ها!»

وی افزود: حاجی پور خطاب به ما  گفت؛ بعد از این من برای شما هیچ کاری انجام نمی دهم و هرکاری هم بکنم برای کسانی می کنم که به من رأی داده اند. اینها عین کلمات رئیس شورای اسلامی استان بود که آن روز به ما گفت. جلسه داشت تمام می شد که به ما گفت من دیگر به حرف های شما گوش نمی کنم و سپس جلسه را ترک کرد. طبق قانون نیز باید در آن جلسه ده دقیقه وقت برای پاسخگویی گذاشته می‌شد.

وی اعلام کرد: روز گذشته به عنوان ده نفر مخالفان حاجی پور، که به ما توهین کرده بود، شکایت نامه ای نوشته و به خودش تحویل دادیم.

نماینده مردم بستان آباد در شورای اسلامی استان متذکر شد: چون به ما توهین شده بود، طبق قانون می توانستیم به مدت ده دقیقه صحبت کنیم. ولی او حاضر نشد حرف های ما را بشنود، بنابراین خواسته هایمان را به صورت کتبی نوشته و به منشی وی تحویل دادیم تا قرائت کند. اما او اجازه نداد که منشی آن را قرائت کند و گفت چون آقای هاشمی از اداره آب آمده اند، نمی توانید آن را قرائت کنید. منشی اظهار داشت با توجه به حضور میهمان در جلسه، بعد از رفتن آقای هاشمی به مدت نیم ساعت راجع به این موضوع بحث می کنیم و جلسه رسمیت دارد. بعد از اینکه صحبت های آقای هاشمی تمام شد و اعضا هم موارد مورد نظرشان را مطرح کردند، من هم سوالی داشتم که می خواستم از آقای هاشمی بپرسم، اما احتشام حاجی پور به من بی احترامی کرد و گفت؛ خدایاری هم دست بردار نیست. خلاصه اجازه نداد من سوالم را بپرسم. در حالی که قانونا سه دقیقه فرصت داشتم تا سوالم را بپرسم. من به او گفتم تو چه کاره ای که در جلسه به من توهین می کنی!

وی خاطرنشان کرد: حاجی پور همراه هاشمی رفت و ما هم در جلسه نشستیم و درخواست کردیم که طبق قانون نامه ما قرائت شده و جلسه ادامه یابد. بعد از نیم ساعت حاجی پور به جلسه بازگشت و دستور داد تمام خبرنگاران و افراد دیگر جلسه را ترک کنند.

این عضو شورا اذعان داشت: شورای استان خانه ملت آذربایجان است و ما هم از شهرستان های دور هم جمع شده ایم تا مشکلات مردم را حل کنیم نه اینکه با فامیل دور هم جمع شده و برای خود تبلیغات کنیم. اعضای شورای استان با رأی مردم انتخاب شده اند و من هم با رأی مردم انتخاب شده ام و اعتراضم این است که چرا خبرنگاران را از جمع نمایندگان مردم بیرون کردند؟! چرا نزد ما که نماینده مردم هستیم خبرنگاران را اخراج کرد؟ اما او در پاسخ به اعتراض ما گفت به شما ربطی ندارد، من رئیس هستم و دستور می دهم تا خبرنگاران جلسه را ترک کنند. ما نخواستیم قضیه را ادامه بدهیم و حاجی پور خبرنگاران را با توهین بیرون کرد.

اعضا، کارمند احتشام نیستند!

خدایاری یادآور شد: نامه قرائت شد، ما در نامه به هشت مورد از خلاف هایی که او در مورد شورا مرتکب شده بود، اشاره داشتیم. حاجی پور پس از قرائت نامه توضیح داد: من بابت عملکرد خود معذرت می خواهم و سعی می کنم آن را اصلاح کنم، اما به ما جواب آشکاری نداد. چون حرف حساب ما این بود که شما شورا را با اداره یکی می دانید در حالی که شورا محل شور و مشورت است نه اداره که شما مدیرکل باشید و ما کارمندان شما. خواسته ما این بود که اصل مشورت را در شورا حفظ کرده و از قانون تخطی نکنیم، فامیل‌های خود را برای کار وارد شورا نکنیم! این چه معنی دارد که شورا را محل کاریابی قرار داده و هرکدام فامیل خود را آن جا جمع کنیم. برادرزاده، خواهرزاده و خیلی از فامیل های دیگر  در شورا مشغول کارند و اکیپ قابل توجهی را تشکیل داده اند.

وی تاکید کرد: ما می خواهیم آقای حاجی پور به هشت مورد خواسته ما که در نامه ذکر شده است، جواب بدهد. ما در مرکز قانون قرار گرفته ایم و هدف مان نیز خدمت به مردم است. مردم شهرستان ها ما را برای حل مشکلات خود به این مجموعه فرستاده اند و ما مثل برخی دیگر برای کسب شهرت و مقام نیامده ایم. احتشام نباید ما را کارمند خودش بداند، ما کارمند او نیستیم و او هم مدیرکل ما نیست که این طور دیکتاتورانه برخورد می کند، ما می خواهیم دلسوزی خود به نظام را نه به زبان بلکه در عمل نشان دهد.

نامه سرگشاده اعضای صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز

به نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی

خدمت با سعادت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی

با سلام

احتراماً پیرو اقدامات انجامی در خصوص موضوع غیر قانونی بودن روند شکل گیری، موجودیت و تداوم فعالیت صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز و ضرورت ادغام این صندوق با سازمان تامین اجتماعی و ارائه ادله و براهین مستدل و قاطع و تصویب موضوع در کمیسیون اجتماعی و طرح آن در مجلس که به بهانه کذب خصوصی بودن صندوق موضوع جهت کارشناسی بیشتر از دستور جلسه به طور موقت خارج شد، خاطر عزیزان را به چند نکته مهم و اساسی معطوف می دارد :

1. با توجه به اهمیت موضوع و مستندات موجود و براهین و ادله محکم، هیچ دلیل قابل قبول جهت عدم پیگیری مطالبات قانونی اعضای ستمدیده صندوق آینده ساز وجود ندارد.

2. اعاده حقوق پایمال شده مردم نمی تواند مشمول گذشت زمان باشد و اعضای صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز به پشتوانه حمایت نهاد های تاثیرگذار به ویژه خانه کارگر و کانون بازنشستگان به تلاش خود جهت تحقق خواسته های خود ادامه می دهد.

3. مسلم می نماید وفق قانون در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران همه انسان ها با هم برابر هستند و وجود تمایز میان کارگران و بازنشستگان صندوق های مختلف اصلاً نمی تواند پذیرفتنی باشد.

4. سازمان تامین اجتماعی در سایه حمایت مسئولان و پیگیری نهاد های کارگری از امکانات بسیار خوب برخوردار است و ما متاسفیم که در اثر برخی بی تدبیری ها همه کارگران و باز نشستگان نمی توانند از این امکانات استفاده نمایند.

5. کارگران دلسوز و متعهد در دوران هشت سال دفاع مقدس امکانات مادی و معنوی و توانایی های فنی خود را به طور کامل در خدمت جبهه ها قرار دادند و حماسه آفریدند و خدمات این قشر در حفظ و ماندگاری ارزش های مقدس نظام را نمی شود نادیده گرفت.

6. کارگران تلاشگر و ولایتمدار ایران اسلامی در کلیه عرصه ها حضور مفید و تاثیر گذار داشته اند و تحت هدایت های خردمندانه مقام معظم رهبری در جهت نیل به خود کفایی و استقلال اقتصادی کشور تمام قابلیت های خود را به کار بسته و  همواره نیز سربلند و افتخار آفرین بوده اند.

7. ما معتقدیم خانه کارگر ایران بر خلاف شائبه های سیاسی موجود صرفاً یک نهاد صنفی است و براساس رسالت زیربنایی خود نمی تواند در قبال مصالح و منافع قشر مولد و سازنده کارگر سیاست مبتنی بر بی تفاوتی اتخاذ کند.

8. واقعیت امر این است که کارگران و بازنشستگان عضو صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز  غالباً از وضعیت معیشتی خود کاملاً ناراضی هستند و با اذعان به غیر قانونی بودن صندوق، بحث ادغام را با سازمان تامین اجتماعی مطرح می سازند.

9. با توجه به حاکمیت روح ارزش مداری و مصلحت گرایی، کلیه تصمیم گیری ها در خصوص صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز باید مبتنی بر تامین خواسته های صنفی اکثریت قریب به اتفاق کارگران و باز نشستگان عضو این صندوق باشد.

10. مطلبی که طرح آن کاملاً بدهی می نماید این است که  با فرض شرایط متعارف و یکسان، با کدامین منطق عقلی و دینی می توان قبول کرد که مستمری بازنشستگی عضو سازمان تامین اجتماعی از عضو صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز بیشتر باشد.

11. قوانین موضوعه کشوری و مصوبات هئیت محترم دولت به ویژه در خصوص رفاه و تامین اجتماعی مشمول همگان می شود و کلیه بازنشستگان همطراز باید از فرمول های محاسبه مستمری مشترک و به تناسب آن از امکانات برابر و مشابه برخوردار باشند.

12. بررسی های کارشناسی بیانگر این است که عضویت اعضای صندوق آینده ساز اجباری و غیراختیاری بوده و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران حق نداشت از عضویت کارگران در سازمان تامین اجتماعی ممانعت به عمل آورد.

13. تمکین اعضاء به عضویت در صندوق آینده ساز به اعتبار وابستگی این صندوق به سازمان گسترش به عنوان سازمان متعلق و وابسته به دولت بوده و اصولاً هر گونه تصمیم به خصوصی سازی باید با تراضی و رضایت اعضای آن صورت می گرفت و کلیه اعضای صندوق اساساً نمی توانستند موافق هر گونه اقدام غیر قانونی باشند.

اعضای مظلوم و ستمدیده صندوق حمایت و باز نشستگی آینده ساز امیدوارند با عنایت مسئولان محترم و نهاد های کارگری و نمایندگان درد آشنا نسبت به مشکلات کارگری، بر اساس درخواست اعضای صندوق آینده ساز و انجام هماهنگی، موضوع در کمیسیون اجتماعی نهایی و لایحه ادغام صندوق آینده ساز با تامین اجتماعی تقدیم مجلس شورای اسلامی و در اسرع وقت تصویت و نگرانی هزاران خانواده تلاشگر و محروم خاتمه پیدا کند.

 با توجه به اینکه علاج واقعه را باید قبل از وقوع کرد، حرکت های مسالمت آمیز و مصلحتی تشکیلات کارگری و صبر و بردباری اعضای صندوق آینده ساز نباید این توهم را ایجاد کند که از روش های متفاوت نمی توان برای رسیدن به هدف رفع مشکلات به صورت بهینه استفاده کرد.

قبلاً از محبت و مساعدت عزیزان کمال قدردانی را می نماید.

اعضای ستمدیده صندوق حمایت و بازنشستگی آینده ساز