مازار

حیدر بابا مرد اوغوللار دوغ گینان /// نامردلرین بورونلارین اوغ گینان

احمد حسن‌نژاد/

به دنبال اجرای طرح مردمی‌سازی یارانه‌ها، عرضه برخی از کالاهای اساسی از جمله روغن خوراکی، ماکارونی، برنج، لبنیات و آرد با مشکلاتی مواجه شد. نهادهای نظارتی و ارگان‌های انتظامی و امنیتی برای بازگرداندن آرامش به بازار، طرح بازرسی اماکن تجاری و انبارها را تشدید و نسبت به شناسایی، کشف و ضبط کالاهای اساسی احتکار شده  اقدام نمودند. 

در نتیجه این نظارت و بازرسی‌ها، طی یک هفته گذشته هزاران تن انواع کالا بویژه کالاهای اساسی کشف و ضبط شده است. اما سوال افکار عمومی این است که کالاهای کشف شده به چه سرنوشتی دچار می‌شوند؟!

فرمانده سپاه عاشورا دو روز قبل در نشست هم‌اندیشی با خبرنگاران و اصحاب رسانه در پاسخ به این سوال اعلام کرد؛ کلیه کالاهای کشف شده توسط این نهاد در اختیار سازمان تعزیزات حکومتی قرار می‌گیرد تا پس از طی مراحل قضایی و قانونی، در اختیار مردم قرار گیرند.

البته سردار عباسقلیزاده از رسانه‌ها خواست؛ از مدیران و مسئولین کشوری و استانی سازمان تعزیرات حکومتی پیگیری کنند تا روند قضایی پرونده‌های مربوط به احتکار، سرعت بیشتری به خود بگیرند بلکه کالاهای کشف و ضبط شده هرچه سریعتر به شبکه توزیع تزریق شوند تا در شرایط فعلی، شهروندان در تامین نیازهای خود دچار مشکل نشوند.

حال با عنایت به موارد فوق‌الذکر، انتظار می‌رود مسئولین و مدیران سازمان‌های متولی بویژه مدیران سازمان تعزیرات و قوه قضاییه هم اهتمام خود را بکار گیرند تا اولا روند رسیدگی به پرونده‌های مربوط به احتکار سرعت بیشتری به خود بگیرند و ثانیا سازوکارهای لازم در راستای توزیع کالاهای کشف شده به قیمت دولتی، در جوامع شهری و روستایی بویژه مناطق محروم اندیشیده شود.

تشدید بازرسی‌ها و تسریع در توزیع کالاهای اساسی کشف شده، علاوه بر افزایش درصد موفقیت طرح مردمی‌سازی یارانه‌ها، خلا ناشی از بی‌اعتمادی مردم نسبت به طرح‌های اقتصادی دولتمردان را پر نموده و در درازمدت حمایت و پشتیبانی مردم از طرح‌های مشابه را تضمین خواهد کرد.

 

منبع: پایگاه خبری مساوات


برچسب‌ها: طرح مردمی‌سازی یارانه‌ها, پایگاه خبری مساوات
+ نوشته شده در  چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 20:1  توسط احمدحسن نژاد ارزیل  | 

بیگجه‌خانی که پدرش حسینقلی‌خان نیز تار می‌نواخت، در اصل از روستای بَیجَه‌خاتون یا بَیگجه‌خاتون بود. او در نواختن قطعات ضربی ساخته‌ دیگران به‌‌ویژه رِنگ‌ها خلاقیت و ابتکار زیادی از خود نشان می‌داد و ذوق آهنگسازی نیز داشت و سه تصنیف ساخت و سه تصنیفِ دیگر نیز به او منسوب هستند. همچنین گفته می‌شود قطعه‌ ضربی بی‌کلامی در مایه‌ گریلی، رِنگی در دستگاه چهارگاه و نیز چند رِنگ دیگر، از ساخته‌های اوست.

او از سال ۱۳۲۴ در ارکستر فیلارمونیکِ فرقه‌ دموکراتِ آذربایجان که به‌رهبری جهانگیر جهانگیراُف تشکیل شده بود، در کنار نوازندگان تار ایرانی نواخت و از سال ۱۳۲۵ که رادیو تبریز شروع به‌کار کرد، او نیز یکی از نوازندگان رادیو تبریز شد و در آنجا با آواز علی‌اصغر صادق‌الوعد، توران لطفی، اقبال‌آذر، فاطمه زرگری و … و نیز دایره‌ فرنام و تنبک صدیقی، هم‌نوازی می‌کرد.

آثار او از سال ۱۳۳۷ در صفحاتِ ۴۵ دور عرضه شدند و از سال ۱۳۳۸ سرپرست گروه‌های موسیقی ایرانی شماره‌ یک، شماره سه و نیز برنامه‌ شکوفه‌ها در رادیو تبریز شد.
کارگاه موسیقی یا همان مرکز حفظ‌ و اشاعه‌ موسیقی تبریز از سال ۱۳۵۳ دایر شد و او در آنجا هنرآموز تار ایرانی شد تا هنرجویان به‌صورت شفاهی و گوشی از آموخته‌های او بهره‌‌مند شوند.

وی در سال ۱۳۵۴ توسط داریوش صفوت به‌جشن هنر شیراز معرفی شد و کنسرتی را در آواز افشاری با همراهی دایره‌ فرنام و سپس در سال ۱۳۵۵ کنسرت دیگری را در دستگاه ماهور با همراهی کمانچه‌ مهدی آذرسینا و دایره‌ فرنام و… اجراکرد.

جشن هنر شیراز و بویژه کنسرت آواز افشاری، نقطه‌ عطف مهمی در زندگی هنری او محسوب می‌شود چرا که از آن به‌بعد، به‌عنوان چهره‌ هنری شناخته شده‌ای در ایران مطرح شد و برای تدریس به‌مرکز حفظ‌ و اشاعه‌ موسیقی ایرانی در تهران دعوت شد. اغلب تارنوازانِ برجسته‌ معاصر که در اواخر دهه ‌۱۳۵۰ دانشجوی موسیقی بودند، از منش هنری و شیوه‌ تارنوازی وی تأثیر پذیرفته‌اند. در آنجا بود که نورعلی برومند، نحوه‌ مضراب زدنِ او را به‌دانه‌گرفتن گنجشک از زمین تشبیه کرد. یعنی مضرابی سریع، ولی نرم و شمرده! داشت.

اما اوج پختگی تارنوازی وی را می‌توان در دهه‌ ۱۳۵۰ دید. او روزگار را با دو کار می‌گذراند، کنسرت و تدریس، آن هم در تهران، تبریز و شیراز که به‌قول خودش، اغلب در سفر بود و سه چیز لوازمِ سفرش بودند: چمدان، تار و عصا.

در سال ۱۳۵۷ با شروع انقلاب، بیگجه‌خانی از صداوسیما اخراج و از خانه‌ سازمانی هم رانده شد و در اواسط دهه‌ شصت عمرش یعنی در سال ۱۳۶۱ با دل‌شکستگی و درماندگی به خانه‌ پدری‌اش بازگشت.

شجریان در سال ۱۳۶۱ آوازی در دستگاه همایون با تار او خواند که در سال ۱۳۶۴ به‌شکل کاست و باعنوان بیداد منتشر شد. او در اثر بیداد، نه تنها شکل متفاوت و بدیعی از جواب آواز را ارایه داد بلکه با این کار، در دوره‌ پس از انقلاب، فریاد زد که در گوشه‌ای از ایران انسانی می‌زید که تا دم مرگ باید وجود و هنرش را اثبات کند.

مجموعه آثار وی، قطعات موسیقی کلاسیک ایرانی با نت‌نگاری و تجزیه و تحلیل محمد عبدلی از سوی مؤسس فرهنگی هنری ماهور در سال ۱۳۹۷ منتشر شد.

استاد غلامحسین بیگجه‌خانی در ۶۹ سالگی درگذشت.

منبع: پایگاه خبری مساوات


برچسب‌ها: بیگجه‌خانی, استاد تا, تارنوازی
+ نوشته شده در  جمعه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 0:38  توسط احمدحسن نژاد ارزیل  |