مراكز دانشگاهي شهرستان ورزقان در تنگناي مشكلات!
احمد حسننژاد ـ هرچند قدمت تاسيس مراكز دانشگاهي در شهرستان ورزقان از يك دهه جلوتر نميرود ولي توسعه مراكز دانشگاهي در اين شهرستان محروم چه از لحاظ كمي و چه از لحاظ كيفي قابل قبول است. هم اكنون در اين شهرستان چهار واحد دانشگاهي در دو شهر ورزقان و خاروانا و يك آموزشكده در مركز شهرستان فعاليت دارند كه رويهمرفته بيش از دو هزار دانشجو در آنها تحصيل ميكنند. با اين حال متاسفانه دانشگاههاي شهرستان ورزقان از كمبود امكانات رنج ميبرند. دانشگاه پيامنور ورزقان هنوز ساختمان مستقل ندارد و كلاسهايش در ساختمانهاي اجارهاي و مدارس آموزش و پرورش برگزار ميشود. دانشگاههاي آزاد و پيامنور خاروانا نيز هرچند داراي ساختمان مستقل هستند ولي باز مشكل كمبود فضاي آموزشي دارند.
به گفتهي رييس دانشگاه پيامنور خاروانا 600 دانشجوي اين دانشگاه در ساختماني تحصيل ميكنند كه تنها ظرفيت 100 دانشجو را دارد. البته به گفتهي وي زميني در اختيار دانشگاه پيامنور خاروانا قرار گرفته كه عمليات اجرايي ساختمان فعلاً منتظر انجام تشريفات مناقصه براي مشخص شدن پيمانكار است.
از لحاظ رفاهي، دانشگاههاي شهرستان با مشكلاتي به مراتب بيشتر روبرو هستند. دانشگاههاي شهرستان از داشتن خوابگاههاي دانشجويي محروم هستند و متاسفانه تاكنون هيچكدام از بخشهاي دولتي و خصوصي براي ايجاد خوابگاههاي دانشجويي در اين شهرستان اقبال نشان ندادهاند. اين امر سبب شده دانشجويان غيربومي با مشكل مهمي در اسكان مواجه شده و چه بسا برخيها نيز به همين خاطر از خير ثبت نام در دانشگاههاي شهرستان گذشته و منصرف ميشوند. به دليل محروميت منطقه و پايين بودن ساخت وساز در شهرهاي ورزقان و خاروانا، تعداد واحدهاي مسكوني اجارهاي نيز در اين شهرها اندك است. از سوي ديگر اسكان دانشجويان در منازل مسكوني در سطح شهر باعث كاهش كنترل دانشگاه بر رفتار و كردار دانشجويان در خارج از دانشگاه ميشود. همين امر بدليل كوچك بودن شهرها، مشكلات فرهنگي و اجتماعي عديدهاي بوجود ميآورد كه براي هر دو طرف دانشجو و ساكنان شهر قابل تحمل نيست.
نبود وسايط نقليه عمومي برونشهري و داخل شهري هم مزيد بر علت شده است. استاندارد نبودن راههاي ارتباطي شهرستان ورزقان از يكسو و نبود وسايط نقليه برونشهري سبب شده دانشجويان غيربومي رغبتي براي تحصيل در دانشگاههاي شهرستان نداشته باشند. بطور مثال عليرغم اينكه ورزقان در مقايسه با اهر حدود 20 كيلومتر به مركز استان نزديكتر است اما ميزان دانشجويان تبريزي دانشگاههاي ورزقان بسيار اندك بوده و اين دو اصلاً قابل مقايسه نيستند. در حالي كه با بكارگيري چندين مينيبوس و اتوبوس در مسير تبريز ـ ورزقان اين مشكل برطرف ميشود.
مشكل تردد دانشجويان در داخل شهر ورزقان نيز به قوت خود باقيست چرا كه توسعهي طولي شهر ورزقان از يكسو و نبود وسايط نقليه درورنشهري عمومي از سوي ديگر رفت وآمد دانشجويان را دشوارتر نموده است. البته مشكل وسايط نقليه برونشهري در شهر خاروانا به مراتب حادتر از شهر ورزقان است.
در اين ميان دانشجويان دانشگاههاي شهرستان از كمبود امكانات داخل دانشگاه نيز گلايه دارند. به عنوان مثال دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي ورزقان دل خوشي از امكانات آزمايشگاهي و كيفيت غذاهاي دانشگاه محل تحصيلشان ندارند.
تقريباً دانشجويان همهي مراكز دانشگاهي شهرستان، به پايين بودن سطح علمي برخي از اساتيد اذعان دارند. آنها اعلام ميكنند كه اغلب مدرسان دانشگاههاي شهرستان داراي تحصيلات كارشناسي ارشد بوده و يا دانشجوي مقطع دكترا هستند. مشكلي كه مصطفايي رييس دانشگاه پيامنور خاروانا نيز آن را انكار نميكند.
به هر حال توسعهي اقتصادي و اجتماعي شهرها منوط به توسعهي مراكز دانشگاهي آنهاست. اگر ميخواهيم شهرستاني آباد، توسعهيافته و فرهنگي داشته باشيم چارهاي نداريم جز اينكه تمام توان و نيروي خود را براي ايجاد زيرساختهاي آموزشي به كار گيريم. اميدواريم مسئولين شهرستاني و استاني بيش از پيش خود را قبال توسعهي مراكز دانشگاهي شهرستان ورزقان مسئول دانسته و گامهاي استواري در زمينهي توسعهي علمي و فرهنگي منطقه بردارند. انشاءا...
