مازار

مبلّغان فرهنگ ما

شهر من تبریز، پزشک دارد. مطب دارد. درمانگاه دارد. بیمارستان دارد و از همه مهمتر کلی شهروند مریض احوال دارد. بیمار دارد در همه­ی اقسام و تیپ­ها. بیمار  تولید داخل دارد. بیمار ساخت خارج دارد و حتی بیمار مونتاژ شده هم دارد. از همین روست که صنعت گردشگری شهرمان روز به روز  سرو سامان می­یابد. باید کلی از این گردشگران ممنون شد که لااقل بخشی از تخت­های مسافرخانه­های شهر را رزرو می­کنند. این یعنی توسعه گردشگری. یعنی افزایش ضریب اشغال تخت هتل‌ها و مسافرخانه­های تبریز. یعنی کمک به مدیران سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برای آمارسازی. یعنی تامین مواد اولیه و خام برای کارنامه­سازی.

مزایای ورود بیماران کشورهای همجوار در همین مورد خلاصه نمی­شود. آنها گذشته از اینکه بخشی از تخت­های خالی بیمارستان­ها و مراکز درمانی شهر را پر می­کنند، ارز وارد کشور می­کنند، آنها برای خرید راهی بازارهای شهرمان می­گردند، آنها فرصتی مناسب برای برخی از بازاریان فرصت­طلب و سودجو فراهم می­آورند تا کاسه­ـ کوزه­ی همه دلتنگی­ها، فشارهای روحی و رکود بازارشان را سر آنها بشکنند. آنها سوژه و سرگرمی خوبی برای بیکاران و خیابان­گردها هستند تا روزشان را به شب برسانند. آنها از نزدیک با مصادیق عدالت، مهرورزی و رأفت اسلامی آشنا می­شوند تا سفیران شهر و کشورمان باشند در کشورشان. سفیرانی که تفسیرگر نگرش­ها و افکار ما خواهند بود. سفیرانی که بدون هرگونه چشمداشتی مبلّغ و مدافع فرهنگ ما خواهند بود. مبلّغ کژی­ها و ناراستی­ها ما. مبلّغ نگاه­های گناه­آلود و غرض­ورز ما. مبلّغ همه­ی حقایقی که ما توان قبولش را نداریم. توان نقدش را نداریم. توان دور کردن­شان را از خود و جامعه­مان نداریم.

بیایید عمیق­تر باشیم. بیایید تنها به ماهی تنگ بلورین خانه­مان فکر نکنیم. بیایید دیدگان­مان را از فرودست­ها برداشته، به دوردست­ها خیره کنیم. بیایید مدافع و حامی خلف فرهنگ و پیشینه­ی تاریخی وطن­مان باشیم. بیایید به داشته­هایمان افتخار کنیم، به داشته­های مثبت­مان. بیایید در مسیر اصلاح و تحول قدم برداریم. تعصبات خشک و خالی را از خود دور سازیم. به آینده­ی شهر و مردم­مان بیندیشیم. به آینده­ی فرزندان­مان. به آینده­ی ارک. مسجد کبود. بازار . و در یک کلام آینده­ی تبریز. آینده­ی آذربایجان و ایران.