عزیزانِ بلایِ جانِ شهرستان!
احمد حسن نژاد ارزیل ـ من تقریباً آدم بی حوصله ای هستم. برای همین همیشه سعی می کنم بدون پرداختن به حواشی، حرف خود را بر زبان آورم. به قول ترک ها به جای «میس میس» گفتن، «مصطفی» گفته و خود را خلاص سازم. البته همین خصلت رک گویی، خیلی وقت ها کار دستم داده است. هر چند برایم واضح و مبرهن است که رک گویی آن هم در این دور و زمانه حکم محرومیت از همه مواهب اجتماعی و سیاسی و اقتصادی را دارد، با این همه چه کار کنم که از قدیم گفته اند؛ «ترک عادت، مرض است».
غرض از این همه صغری و کبری چیدن ها چیزی نیست جز اینکه بپرسم؛ راستی عدم توسعه یافتگی و پیشرفت شهرستان ورزقان ریشه در کجا دارد؟ آیا تا به حال به این سوال اساسی فکر کرده اید؟ مگر نه این است که ما ارزشمندترین معادن مس و طلا را داریم؟ مگر نه این است که بهترین مناظر طبیعی و جنگل ها در محدوده شهرستان ما واقع شده اند؟ مگر نه این است که شهرستان ما حاصلخیزترین خاک ها و بهترین مراتع را دارد؟ مگر نه این است که ما چندین اثر تاریخی صدها وهزار ساله همچون کتیبه سغندل، مسجد خاروانا، قلعه های جوشون و آغ قلعه، امامزاده الله الله کبود گنبد و غارهای حماملو را داریم؟ مگر نه این است که شهرستان ما زادگاه علامه جعفری ها، ستارخان ها، امیر ارشدها، آیات اعظام علیاریها و مدنی تبریزی هاست؟
راستی چرا با این همه امکانات و پتانسیل بالقوه ی اقتصادی، گردشگری و فرهنگی، هنوز اندر خم یک کوچه گیر کرده ایم؟ آیا تا به حال بدون رودربایستی، کلاه خود را قاضی قرار داده و به نقد رفتار و کردار امروز و دیروز خویش نشسته اید؟ اگر در این وادی اندیشیده اید، چه نتیجه ای عایدتان شده است؟
درست است که فرار نیروهای فعال و جوان از منطقه، شهرستان را از نیروی انسانی باسواد، متخصص و باانگیزه تهی کرده است. درست است که شهرستان ورزقان بیش از نیم قرن است در بن بست واقع شده و به علت نبود راه های ارتباطی مناسب از روند توسعه طبیعی نیز بازمانده است و درست است که سیاست های غلط دولتمردان در هشتاد سال اخیر در به حاشیه راندن صنعت کشاورزی و دامداری که اتفاقاً تنها منبع درآمد مردم ورزقان بوده، صدمات جبران ناپذیری به توان و بنیه اقتصادی این منطقه وارد کرده است. با همه اینها، باید دلیل اصلی عدم توسعه یافتگی شهرستان ورزقان را در جاهای دیگر جست. در جاهایی غیر از عوامل اقتصادی و سیاسی.
راستی، هیچ می دانید همه ورزقانی ها (منظور مردم شهرستان ورزقان است) از «ممه یئین» تا «پپه یئین» زمان برگزاری انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی و کاندیداهای احتمالی شهرستان را چشم بسته ازبرند؟ هیچ می دانید در تبریز که مرکز سیاسی استان آذربایجان شرقیست، غیر از یک عده سیاسیون که کارشان سیاست بازی و سیاست کاری است، هیچ کس در مورد انتخابات آتی صحبت نمی کند؟ اگر باور ندارید، سری به سایت های خبری و وبلاگ های تبریز و دیگر شهرستان ها بزنید، تا برایتان آشکار شود.
اگر شهرستان ورزقان از لحاظ اقتصادی و علمی و فرهنگی پیشرفتی نداشته، دلیل اصلی اش به عملکرد غلط و نادرست نخبگان، فرهنگیان، مدیران، کارمندان و همه افراد باسواد ساکن در آن برمی گردد. متاسفانه وبلاگ های خبری شهرستان که هر کدام پسوند «نیوز»ی را یدک می کشند، به جای اینکه مشکلات عدیده منطقه را به مسئولان شهرستانی و استانی گوشزد کرده و دنبال ارایه راهکاری برای برون رفت از این مشکلات باشند، هر کدام به بلندگوی یکی از کاندیداهای انتخابات مجلس تبدیل شده اند، تا در سرکوب رقبا و مخالفان سیاسی اربابان شان، گوی سبقت را از همدیگر بربایند. راستی هیچ فکر کرده اید که چگونه می توان میزان درآمد سالانه یک زارع و یا باغدار ورزقانی را افزایش داد؟ راستی هیچ اندیشیده اید که چگونه می توان صنعت گردشگری شهرستان را رونق بخشید؟ خطابم شما دوستان وبلاگ نویس نخبه و باسواد و متخصص است! شما که ادعایتان گوش فلک را کر کرده است! شما فرهنگی و کارمندی که کارتان شده نظر گذاشتن در وبلاگ های مختلف و توهین و افترا بستن به دیگران!
بیایید به جای اینکه نردبان ترقی یک عده سیاست باز دغل کار باشیم، چرخ زندگی و معیشت همولایتی هایمان را راه بیندازیم. بیایید به جای افتادن دنبال کاندیداهای انتخاباتی و گشتن روستاها و مجالس ترحیم و عزاداری، وقت مان را صرف آموزش زارعان، دامداران و باغداران شهرستان کنیم. بیایید تعاونی های کوچک تولیدی و بسته بندی راه اندازی کنیم. بیایید از توانمندی های گردشگری و توریستی شهرستان مان به نحو احسن بهره گیریم. و بیایید به جای ایجاد اختلاف در بین مردم، پیام آور وفاق و همدلی در بین شان باشیم.
به امید آن روز!
