آیین های نوروزی روستای ارزیل
سیدصمد میرحسینی ارزیل/ نوروز رسم و آیینی کهن بوده که از دوران پیش از تاریخ در میان مردم ایران زمین به یادگار مانده است. نوروز با طلوع خورشید در نخستین روز بهاری آغاز و در میان مردم آذربایجان با عنوان «بایرام گونلری» جشن گرفته می شود که مراسم و آیین های خاص خود را دارد. در روستای ارزیل نیز همچون دیگر روستاهای آذربایجان مراسم و آیین های نوروزی خاصی وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می شود:
*** قبل از آمدن عید و در آخرین روز سال قبل، کودکان روستای ارزیل بره صورت دسته جمعی و گروهی به تک تک خانه های روستا سر زده و با گفتن بایرامیز مبارک اولسون، به زبان محلی نوید آمدن نوروز را به صاحب خانه می دهند و در عوض صاحب خانه به آنها معمولا تخم مرغی رنگ کرده به عنوان عیدانه می دهد.
*** در لحظه تحویل سال نو اهالی روستا در مسجد جامع جمع شده و از خداوند متعال سلامتی، رزق و روزی و دفع آفات و بلایای طبیعی را برای روستا طلب می کنند. در این مراسم ظرف بزرگی را از آب پر کرده و در آن سنجد و زعفران ریخته و چهل مرتبه سوره آل یاسین را به همراه دعای تحویل سال بر آن می خوانند که به آن آب «چل یاسین» می گویند. بعد از اتمام دعاها و مراسم هر فردی یک لیوان از آب چل یاسین را با خود به خانه می برد و هر یک از اعضای خانه جرعه ای نوشیده و مابقی را به باغات و مزارع می پاشند. اعتقاد اهالی بر این است که آب چل یاسین شفا بخش بوده و مایه برکت و رونق محصولات روستا خواهد بود.
*** از دیگر آیین های دیرینه در روستای ارزیل در روزهای اول عید، این است که مردان روستا پس از تجمع در منزل یکی از ریش سفیدان، ابتدا به خانواده هایی که در سال گذشته یکی از اعضای خانواده یا فامیل خود را از دست داده اند سر زده و سپس به تک تک خانه های روستا رفته و خانه به خانه عیددیدنی می کنند و با گفتن تبریک سال نو، برای اعضای خانواده آرزوی صحت و سلامتی همراه با موفقیت، مشرف شدن به زیارت اماکن مقدس و خیر و برکت نموده با میوه، آجیل، چای و شیرینی پذیرایی می شوند. با این رسم ارزیلیان صله رحم را که سفارش اکید اسلام است، بجا می آورند. بواسطه این سنت دیرینه هرگونه کدورت بین افراد روستا با وساطت ریش سفیدان و بزرگان بر طرف می شود. این سنت حسنه از قدیم در بین اهالی به یادگار مانده و همچنان تداوم دارد.
