مازار

چهار بند بی­بند

بند اول: جلسه­ای در رابطه با دهه­ی­فجر در دفتر معاونت فرمانداری شهرستان ورزقان ترتیب یافته بود که البته نه تنها خود آقای معاون حضور نداشتند بلکه اغلب حاضرین جلسه را نیز نه روسا که کارمندان ادارات مختلف شهرستان تشکیل می­دادند. یکی از دوستان صدایم کرد و با اشاره به آقایی که همه مهندس خطابش می­کردند گفت: قرار بود پل جوشین، دهه­ی فجر به بهره­برداری رسد اما به گفته­ی مهندس، گویا به دلایلی این امر اتفاق نمی­افتد.

با خود گفتم در شهرستان ما کارهای زیادی همیشه به دلایلی انجام نمی­گیرند اما تاکنون کسی این دلایل نامرئی و نامحسوس را تشریح نکرده است.

بند دوم: مدیر صندوق مهر امام رضا(ع) شهرستان ورزقان می­گفت؛ بدنبال چاپ خبری مبنی بر تعطیلی این صندوق در ماهنامه­ی ما، برخی­ها آتش بیار معرکه شده بودند و گویی سعی داشتند ایشان را تحریک نمایند تا صندوق، از طریق مراجع قضایی علیه نشریه اقدام کند. توجیه­شان هم این بوده که تدبیر فردا با چاپ این خبر، ریاست جمهوری را زیر سوال برده است و یا بر نام مبارک امام رضا(ع) توهین روا داشته است.

وقتی این حرف را شنیدم، واقعاً متحیر مانده بودم به خلاقیت افکار مریض این عده­ی  بسیار محترم.

بند سوم: بعد از یک ماه، دوستی زنگ زده بود و ما را به به روستاهای ورزقان دعوت می­کرد تا خدمات موسسه­ی علمی و فرهنگی خودشان را نشانمان دهد. هر چه صغری و کبری کردیم و دلیل آوردیم که منظورمان شما نبودید کارگر نیفتاد. هر چند از قدیم بزرگان گفته­اند: "سؤزو آت یئره سؤز صاحیبی گؤتوره­ر". اما نمی­دانم این­بار صاحب­حرف ما در خواب بوده­اند و یا این دوست عزیز ما، بسیار بیدار!؟

بند چهارم: امروز یکی از بزرگواران مقیم استانداری آذربایجان­شرقی از فونت مطالب ماهنامه­مان کلی گلایه کرد و آنگاه توصیه کرد منبعد مطالب نشریه بویژه مطالب انتقادی آن را با فونت درشت بنویسیم. ما هم چون از همان دوران کودکی بچه­ی حرف بشنو بودیم تصیم داریم تا جایی که مقدور باشد به پیشنهاد این دوست عزیز جامه عمل بپوشانیم. لذا بعد از این اگر کلیه مطالب ماهنامه با فونت بالای 18 منتشر شد زیاد هم تعجب نکنید.