درود بر این همه درایت!
اخیراً بر روی پرچم جمهوری اسلامی نقش بسته بر روی اتوبوس بازیکنان تیم ملی فوتبال کشورمان در قطر عبارتی نقش بسته بود که برای اغلب ایرانیان تاسف آور است.
«شاهزادگان پارسی» عبارتی که هر ایرانی آزاده و مسلمانی از آن متنفر است. هر کسی که اندک انسانیت و آزادمردی داشته باشد بی شک انتخاب عبارت «شاهزاده» را بر ورزشکاران و نمایندگان ورزشی کشورش بر نمی تابد. مگر در طول تاریخ چند هزار ساله کشورمان شاهزادگان چه گلی بر سر این مردم نهاده اند که اینک بخواهیم یادشان را اینگونه گرامی داریم؟! آیا مگر نه این است که به قول رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی کشورمان شازده ها و شاهزادگان همان کسانی بودند که "جز دريافت مستمري از دستگاه پادشاهي، گذران بيهوده عمر با لهو و لعب، شكم پارگي و تن پروري و ظلم به مردم هنري نداشته اند". و یا مگر شاهزادگان همان هایی نبودند که حتی باسواد شدن ضعیفان و پابرهنگان را بر نمی تابیدند؟! آیا نهادن نام شاهزاده بر روی فرزندان کشورمان اینقدر افتخارآفرین بوده و ما خبر نداشتیم؟!
از کلمه «شاهزادگان» که بگذریم، بیش از نصف جمعیت کشورمان را اقوام غیرفارس تشکیل می دهند. منحصر نمودن تیم ملی کشوری چون ایران به یک قوم، آیا نادیده گرفتن زحمات و تلاش های اقوام دیگر نیست؟! آیا ایران تنها کشور پارسیان است و بس! پس دلیرمردان تنگستان و دلاوران بختیاری، مبارزان کرد و گیلک و آزادمردان آذربایجان و خوزستان و ترکمن کجای این کشور جای دارند؟ آیا این بی انصافی در حق اکثریت هموطنان مان نیست؟!
